اصفهان اظهار كشف مىكرد ، عليه برادر طغيان نمود 23 . عليشاه در ابتدا خواست به شيوه‌اى او را به اطاعت درآورد حتى سهراب خان گرجى را به نزد او فرستاد تا در صورت لزوم او را فروگيرد اما ابراهيم خان پيش‌دستى كرد و غلام گرجى را به قتل رساند 24 . عليشاه براى مقابله با برادر از مازندران راهى شد و در منطقه بين زنجان و سلطانيه تلاقى دو برادر رخ داد . با پيوستن تعدادى از سپاهيان عليشاه به اردوى برادر او شكست خورد و به‌سوى تهران فرار كرد . سليم خان قرخلو به تعقيب او رفت و به دستيارى محسن خان ، حاكم تهران ، او را دستگير و به نزد ابراهيم خان آورد كه در آنجا نابينا شد 25 . بعد از مدت كوتاهى ابراهيم خان هم بدست سپاهيان طرفدار شاهرخ ميرزا دستگير و از نعمت بينايى محروم گرديد . به دستور شاهرخ دو برادر را روانه مشهد كردند . در بين راه ابراهيم خان كشته و عليقلى به مشهد رسيد و « به قصاص خون شاهزادگان » كشته شد . بنا به روايتى او را به دست زنان حرم سپردند و آنها او را قطعه‌قطعه كردند . او در هنگام مرگ 25 يا 26 سال سن داشت 26 . عليشاه در مدت كوتاه حكومتش در تجديد ساختار تشكيلات آستان قدس رضوى و سروسامان دادن به موقوفات آن آستان اقدامات چشمگيرى انجام داد ، همچنين موقوفاتى از خود باقى گذاشت . عمده‌ترين اقدام او در اين زمينه اين بود كه دستور داد فهرست تمام موقوفات آستانه و مسجد گوهرشاد تا آن زمان به صورت مدون و منظم جمع‌آورى شود . اين كار تحت عنوان « طومار عليشاهى » صورت انجام پذيرفت و اين سند كه تا زمان حال باقى مانده است يكى از باارزش‌ترين اسناد مربوط به موقوفات و تشكيلات ادارى آستان قدس است كه در سال 1160 ق تنظيم شده است . انگيزه نوشتن اين طومار طبق مقدمه آن نذرى بوده است كه عليقلى خان قبل